توبه کردم که دگر باده ی مستانه ننوشم

توبه کردم که دگر باده ی مستانه ننوشم

جامه ی دوری تو با دلی آسوده نپوشم

چشمه ی آب حیات ملکوتم که ز هجران

جز تو ؛ با یار ِ دگر همدم و همواره نجوشم

حبیب اوجاری

زمستان 1369