

از پایه های پل ، فقط خاک و گلش مانده
از رود زاینده ، مسیر باطلش مانده
خون گشته اشک چشم از این جور و تباهی ها
در کنج زندان طی شد و ، این، حاصلش مانده
حبیب اوجاری
۱۳۹۶.۶.۳
نوشته شده در جمعه سوم شهریور ۱۳۹۶ساعت 9:58 توسط حبیب اوجاری| |
برچسب: زاینده,
نویسنده: آرشان کریمیپور