توو رابندون بودی ؟
میگذرم ازخطای تو این بارم گرچه یه عمرهمدم ِ رندون بودی شکستی هر بار ؛ به یه بونه دلو دیرمی رسیدی ؛ توو رابندون بودی ؟ حبیب اوجاری 93.2.10
که تا من زنده ام ؛ هستم تو را یار
ز خوابت گشته بودم دی چو بیداربه دنیایم ؛ سرم میخورد به دیوارچه خوابی بود ؛ عجب رویا و ماهیهمه غرق تمنا ؛ دل ؛ به دیدارشدم زوارت و ابر  ِ دو چشممچنان بارش گرفت ؛ غمگین و بسیاربه روی لطف دستم را گرفتی :که تا من زنده, ام ؛ هستم, تو را یار ....حبیب اوجاری 1399.9.12Adblock test (Why?)
قلکامون سکه دیگه ندارن
قلکامون, سکه دیگه, ندارن, شادیامون ؛ لحظه رو کم میارن هرکیو میبینی دیگه این روزا فقط یه جور ؛ به دنیال فرارن حبیب اوجاری 1401.1.20
وقتی نمیرسی به هیچ آرزو
وقتی نمیرسی به هیچ آرزو وقتی باهر خاطره شی زیر و رووقتی توو پاییزی ، گلات پرپرهزیر پاهاتن همه ، بی رنگ و بویه کفترم میتونه جرات کنه با نوک بگیره تو رو از تار ِ مووقتی که شادی ، انگاری حسوداچشم ندارن ببیننت یه لحظهاما تا غصه ها میان سراغتمیان میشینن همگی روبرووقتی زمین و آسمون ضدِتنسنگ میخوره بهِت ز ...
مزه ی عشقو چشیدی؟
گفتی : عاشق شدی و مزه ی عشقو چشیدی؟چی بگم ؟ قصه ها دارم که توو خوابم ندیدی !عشق از اول انگاری میوه ی ممنوعه ای بودحتی آدم چوبشو خورد ؛ که چرا سیبو چیدیگفتی حاضری تو بازی کنی نقش یاری رو؟که یه فرصت دیگه به یار ِ سابقت میدی؟بعضی آدما لیاقت ندارن گذشت توو عشق باز میشن جلادی و تیغو توو دستشون میدیطفلکی ...
آمدم دیدار تو
آمدم دیدار تو ای خواجه ی شیرازی امبلکه بگشایی گره از راز ِ این همبازی امپیرم و از کودکی ، تنها دو صد رویا بماندوز جوانی ... یاد آن یار لطیف و نازی اممن چو تو بد می نکردم ، میل ناحقم همینهمتی کن این دم ِ آخر تو دلخوش سازی امرفتم و ، اما به دل دارم امید ِ دیدنتکن دعایی تا نمردم ، باز دعوت سازی املطف آ...
سال دیگه که گل دادن درختا
سال دیگه که گل دادن درختانو می کنیم تن هامونو با رختامیریم با هم دامن صحرا و دشتبازم می خندیم به روزای سختاصدتا گره به مکر دشمن زدیمتا پیدا شه دوباره شانس و بختاما که نشد خم قدمون با ستم !فقط دوید تو
وصیت کرده ام...
وصیت کردم که این نامه رو همراه جنازه ام به قبر بسپارند !میخوام روز قیامت به خدا نشونش بدم و بگم دختری که از رگ و خون و پوست تنم بوددختری که نصف وجودش ؛ از تن من خارج شد و ذره ذره رشد و نمو کرددختری ک
سفر کردی که از عشقم جدا شی؟
سفر کردی که از عشقم جدا شی؟ دلت میخواست که یادم هم نباشیچقدر چون سایه دنبالت دویدمبجز چشمای تو چیزی ندیدمچه دل سنگی ! نکن دوری تو از من که دلتنگی ؛ منو میگیره از من همی گویی که می آیم ؛ ولی کِی ؟؟تو
حساب دل شکن ز عاشق جداست
یلدا گذشت و باز سرم بی کُلاستبه آسمون خیره ام و سر ؛ هواستطعنه بزن بر دل ِ غمگین ولیگوش دل و گوش ِ سر از هم سواستتوی خوشی غرقی و غافل زمن مونس ِ روز و شب من هم خداستفکر میکنی خیلی شدی بادکنک؟دوده که
کاشکی یه جاروی پرنده داشتم
کاشکی, یه جاروی, پرنده, داشتم,بسوی تو اسبی دونده داشتم,کاشکی, برای زلف ناز و زیباتمثل سحر ، بادی دمنده داشتم,دشمن اگر تیری زده به قلبمگالن گالن خون ِ جهنده داشتم,عمر همه شد توی قفس طی ولیکاش ته ِ عمر بختی ر
من و آن سفره فراموش ...
عمری من گشنه نشستم ؛ تا بیایی و کنم نوشتو شدی سرو ِ سکندر ؛ من و آن سفره فراموشرفته با مادر خود تا ؛ بشوی آنچه دلت خواستامنیت دیگه نخواهی ؛ توی این خونه و آغوشهرچقدر قد بکشی و ؛ مثل شیر با همه کوپالیه
كاش ميشد زندگي از سر گرفت
كاش ميشد زندگي از سر گرفتاز قفس بيرون پريد و پر گرفتكاش ميشد در ته ِ تقويم عشقبرگي افزون كرد و يا ديگر گرفتکاش میشد در خزان ِ زندگیمیوه ی عشقی از آن نوبر گرفتكاش ميشد در ره پر دام عشقوصله اي را از دل
بی بی من بودی ، ولی دل شکن
بی بی ِ من بودی ، ولی دل شکنپسته ی خندون ، ولی دندون شکنخنده و ناز و عشوه هات مال اواخمای ابروت واسه من ، پرشکنقند لبات ؛ قسمت این و اون بودتیر نگاهت ، واسه من ، مه شکنیه گونی عیب بودی ولی چو ترمه
امیدا کم ، درد دلا زیاده
وقتی نمیرسی به هیچ آرزووقتی باهر خاطره شی زیر و رووقتی توو پاییزی ، گلات پرپرهزیر پاهاتن همه ، بی رنگ و بویه کفترم میتونه جرات کنهبا نوک بگیره تو رو از تار ِ مووقتی که شادی ، انگاری حسوداچشم ندارن ب