وقتی توو یه قل دو قل ؛ سنگای بازی میشکنهیه جوری زل میزنی انگاری تقصیر منهپا میشی قهر میکنی بیرون میری از توو بازیتا باهات حرف میزنم شونتو بالا میندازیسنگا شاید بتونن فاصله مونو کم کنننمی خوام خراب بشه

یه روز میای خونه ؛ ولی دیر شدهپر کشیده روح ؛ که تنم پیر شدهفکر نکنی فراری بود از اولاسیری بود که از قفس سیر شده حبیب اوجاری1398.7.18

یه بار شده ؛ قول بده تا بمونی به گوش من قصه ی عشق بخونیخسته شده دلم از این پرش ها کفتر ِ جلد ِ قلبمو ؛ میشونی؟ حبیب اوجاری1393.10.14

باور نمی کردم شبی تنها بمانمدر شادی وغمها شبی تنها بمانمسالها تو بودی ظاهرا همخانه ی مناما چنان کردی که در ظن ها بمانمزن داشتم و تنها برایم فکر ِ خرج بودخارم شدی ؛ در حسرت ِتن ها بمانم مژگان ِ چشمت ؛

یه عمر دویدم ؛ هنوو بین ِ راهمساکته دنیام و .... رفیق ِ آهمگوش می کنم به نغمه های غمگینابر ِ سیاه ؛ اومده روی ماهمیه عمر به خوبی ؛ همه رفته راهوکاشکی می گفت یکی ؛ یه اشتباهممُعامله کرده دلم ؛ با خداهم

خسته شدم زین همه مهربونیبیام کنارت ، پیش من نمونییه عمر به رات نشستم و ندیدیتازه میگی ع ع حبیب ، همونی؟ حبیب اوجاری 1390.11.11

یه عمر ، حبیبت بودم و ندیدی مثل یه خورشید ، از بومم پریدی ماه در اومد شب شد و مهتابی باز فقط ...حبیبم میخوامو شنیدی حبیب اوجاری ۱۳۹۵.۱۰.۲۸

به من میگی عهد ِ کپک بی پدر؟ نموندی توو خونه ؟ شدی در به در؟ جون بکن و ، کلفتی کن هر کجا تو رو چه به خانومی و تاج ِ سر ؟ اگر می گفتم نمیخوام کار کنی توو زندگیم ، ازت می خواستم اثر نه اینکه صبح بر

هزار دفه نوشتم و خط زدی به سینه با یک کف دست ، رد زدی اشکای چشمم همه ریخت از غمت رنجه شدی ازش ، جلوش سد زدی هزار تا خوبی به تو کردم ولی تنها به من ، تهمتای بد زدی ستاره بودی توو شبای تارم قاضی شد

اونکه می گفت یه عمری بات رفیقم نگفت بهم ؛ که بند ؛ به بند ِ کیفم تا سود ِ من توو جیب اون جاری بود خیال می کرد که بشکه ؛ یا که قیفم ! وقتی که نوبت به تلافی رسید می گفت ببین؟ یه بره ی نحیفم ! هزار ت

یه صد پرم ؛ که نیمه ؛ پرپر شدمخشکه گُلی ؛ نشسته بر در شدمرهبر ِعشق بودم و ؛ توو زندگیمشد کودتا و ؛ حالا افسر شدمزندگی از تولدم ؛ توو بهمننشون بهم داده که اختر شدمیه روز ولی افتاده ؛ روی زمینستاره ای

نه از آنم ، نه از اینم من آن بی رنگ و مسکینم ز بس بد دیدم از دنیا فراری گشته از دینم به ساز خود مرا رقصاند هر آن کو دور ِ خود بینم اگر خوب و بد و زشتم قبولم کن ، منم ، اینم ! خوشا ان دم که با همدل

یه سالی هست که رفتی و ندادی خطی از حالت گمونم گشته ای آزاد نسیمه لا پرو بالت ! نمک خوردی تو عمری و به شیرینی طلب کردی تموم اون چیزایی که نبوده از ازل مالِت یه روزی می پرستیدی من و ، رویای هر

دیگر تمنای کسی در سر ندارم در سر دو چشم منتظر بر در ندارم شمعی شدم کز حاصل عمری فروغم پروانه ای بر گِرد ِ قبر ِ تن ندارم حیف از من و از آن همه جانی که کندم پیرم کنون ، نیروی جان کندن ندارم یک قطره ب

آمدم دیدار تو ای خواجه ی شیرازی ام بلکه بگشایی گره از راز ِ این همبازی ام پیرم و از کودکی ، تنها دو صد رویا بماند وز جوانی ... یاد آن یار لطیف و نازی ام من چو تو بد می نکردم ، میل ناحقم همین همتی کن

زندگیمون شد مثه میز ِ قمار من عاشق و ، تو مست ِ پول و ، خمار بجای بیست و یک ، رسید بیست وهفت گفتی دیگه خسته ام و ... نقد !! بیار حاصل این قمار ، دوتا دل بودش بردی تو دل ها و ، در اومد دمار دل میدی و قلوه ازش میگیری؟؟ پوست میکنه ، میده به دستت خیار !؟ یه روز یه جا ببین چطور میخوری از اونی که حالا چشا...

می گفتی دوستم داری ؟ ای بی حیا ! تنها گذاشتی ، منو توو این شبا حتی خدا ، فریب ِ حرفاتو خورد کاشکی بهت دردی بده ، بی شفا ... حبیب اوجاری

شکوفه کردم ؛ توو همه بهارت یه مشتی سیب شدم ؛ به انتظارت پای درخت بودم و حیف ندیدی سر به هوا گشتی و من ... کنارت حبیب اوجاری ۱۳۹۳.۴.۱۷

خاطره ای لطیف از خادم امام رضا + دلنوشته ای از من خادم روضه رضوان می گفت: دختر بچه شفا گرفته بود. با تب و تاب ازش سوال کردم چه دیدی و چه شنیدی؟ دخترک با آرامشی خاص گفت هیچ. فقط پدرم را خبر کنید پدر دخترک که رسید؛ طفل به گریه و هق هق افتاد: بابا ؛ امام رضا گفت «به بابات بگو دیگه به خواهرم چیزی نگه» پ...

منی که عمریه یاد ِ تو بودم منی که در رهت همواره بودم منی که با امید بودن ِ تو شکم خالی به بالینم قنودم تویی که برگی هم بی اختیارت نمی افتد ؛ نمی آید به سویت همیشه بغض ِ تو دنیامو لرزوند هوای گریه هامو داری یانه؟؟ . غیر از بیت آخر ؛ باقیش دلنوشته ی خودمه حبیب اوجاری ۱۳۹۷.۴.۲۶